HOME
BOEKEN
HUIS EN TUIN
VAKANTIE
UITGAAN


1 maart 2008
De storm is afgezwakt. De kabels hebben het weer gehouden. We zijn twee plankjes kwijt uit ons 'lamellenterras'. Eén lamel kwam gelukkig op het terras zelf terecht en er staan nog een paar extra lamellen in de schuur. We hebben ze nu even vastgezet.

5 maart 2008
Hoe bestaat het! Opeens zag ik een van de verloren gegane lamellen in het water drijven. En ik heb hem nog op weten te vissen ook.

28 maart 2008
Ergens is opeens besloten dat onze dijk, waar het tot dusver gratis parkeren was, een blauwe zone zou worden. De ene helft van de bewoners heeft daarover bericht gekregen zodat bijtijds een ontheffing aangevraagd kon worden. De andere helft kreeg geen bericht, gelukkig meestal wel van de buren.
En toen waren daar inderdaad die blauwe lijnen. Niet aan de kant waar iedereen de auto zo dicht mogelijk op de tuin parkeerde, maar aan de overkant van de dijk. Allemaal niks mis mee en iedereen bleef de auto strak op de tuin parkeren om op de smalle weg zoveel mogelijk doorstroming te laten plaatsvinden.
De volgende stap was het plaatsen van parkeerverbodsborden aan de tuinkanten. Deze werden geplaatst in de lengterichting van de straat, zodat automobilisten die de ogen op de weg hielden deze borden niet opmerkten.
  Totdat er bekeuringen werden uitgedeeld natuurlijk. Men keek nu wel uit! De auto's werden aan de overkant gezet. Maar wel met twee banden in de blubber omdat de weg anders echt te smal zou worden. Hiervoor werden ook bekeuringen uitgedeeld: je mocht niet met meer dan één band in de 'natuur' staan. Dit werd toch wel een gekke situatie. Bij mensen met een busje werd er de hele dag aangebeld met de vraag de auto te verplaatsen omdat vrachtwagens, lpg-leveranciers en zelfs de busjes van de politie die verderop de dijk gehuisvest zijn er niet meer door konden. De situatie werd ook gevaarlijk. Iedereen was altijd gewend te tuin uit te lopen en dan tussen de geparkeerde auto's door te kijken of er verkeer aan kwam. Dat is nu niet meer mogelijk. Zodra je je tuinpad afloopt kun je geschept worden. En er wonen hier ook nog behoorlijk wat kinderen.
Afgelopen dinsdag was er een buurtvergadering. Daarbij aanwezig waren een vertegenwoordiger van de deelraad en van de politie. Dit was allemaal helemaal niet de bedoeling en van beide kanten werd toegezegd dat er contact opgenomen zou worden met de bevoegde instanties. De bewoners gingen weer over op hun oude en veilige parkeergedrag.
Het was dus wel lachen toen werkelijk alle auto's op de dijk de volgende dag een geel briefje onder hun ruitenwissers aantroffen met de aankondiging van een beschikking (à € 50,--)!

[Inmiddels is sinds begin 2009 de oude situatie weer van kracht: de blauwe lijnen zijn aan de tuinkanten aangebracht en iedereen kan weer veilig de weg op en zijn sulobakken aan straat zetten]

2 mei 2008
Ooooh, wat geniet ik van mijn tuin! Het terras is grotendeels gehogedrukspuit/ hogedrukgespoten, het gras is groen (het onkruid ook, niemand die het verschil ziet). De planten komen weer allemaal op. De bruidsbloem lijkt eindelijk zijn plan in de hoogte te groeien te hebben opgegeven en zal straks uitbundig witte bloemen hebben met gonzende bijen eromheen. De rozenstruiken hebben knoppen, de vergeetmenietjes zijn me nog niet vergeten. De blaadjes van de hortensia's werden bruin aan de buitenkant en krulden om, maar ook die lijken zich te herstellen. De rode mieren, die voorheen tuinieren een toxische aangelegenheid maakten, zijn voor het tweede jaar op rij afwezig. Omdat ik dit jaar nu eens niet met zaadjes heb gewerkt, heb ik ook niet zo'n last van de slakken. Nu ja, ook geen zonnenbloemen dan dit jaar... en ook de schijt van de bergeenden is niet iets om over te jubelen... peanuts bij zoveel genot en schoonheid!
Vanmiddag even op mijn rodemierenvrije gras een stukje gelezen uit Elizabeth and her German Garden. Zij begint op 7 mei, het is nu 2. En natuurlijk snap ik haar geluk volledig! Wel moeilijk om te begrijpen dat ze zelf geen plantjes in de grond mag zetten en dat zelfs haar tuinier haar aanwijzingen daarin niet volgt.
Dat hoorde nu eenmaal niet bij haar stand: Elizabeth mocht haar handen niet vuil maken en het feit dat ze van de natuur hield en niet in de stad wilde wonen, maakte haar excentriek.
En nu? De echte rijken zullen waarschijnlijk nog steeds hun handen niet vuil maken aan aarde en een tuinman hebben. Maar als de tuinman nu zijn eigen gang maar gaat, is dat uit gemakzucht.

22 mei 2008
Dan heb ik vandaag ook de grootste vis ooit gezien in mijn slootje tussen de wal en het schip. Op de foto is dat niet goed te zien, maar voor mij toen ik hem benaderde en hij fluks wegzwom des te beter.

1 juni 2008
Terwijl mijn lieve broers en zussen zich suf prakkiseren over de meest praktische inrichting van het bejaardenappartement van mijn ouders, geniet ik volop van de lente. En HOERA, hij is er weer: de schildpad met het rode streepje op zijn kaak.

Met de meerkoetjes gaat het minder. Ze hebben slechte moeders! Er zijn er nog maar drie over en ook die worden verwaarloosd. Als ze zelf niet hardnekkig achter moe (of pa) aan blijven krabbelen, worden ze aan hun lot over gelaten. Zielig voor die weerbarstige bolletjes met hun aandoenlijk gepiep. Uiteindelijk is het wel best, het worden toch alleen maar agressieve ellendelingen. En de lieve piepjes al gauw een gekrijs waarvan je chagrijnig wakker wordt.

eenzaam, verdwaald meerkoetje
eenzaam, verdwaald meerkoetje
 
schildpad
mijn 'slootschildpad'

vis
vis


meerkoetmoeder met twee jongen
moerkoet met twee van haar jongen


8 juli 2008
Na alle triestigheid was daar opeens nieuw leven in de tuin. Het maakte me blij. Bij nader inzien twijfel ik. Het zijn bergeenden, ooit aangeschaft door de buren, twee boten verder. Ik had zulke eenden nog nooit gezien en vond het wel grappig. Ze leken al het onkruid uit mijn gras te plukken, dus nog nuttig ook!
Een nadeel was dat die beesten ook moeten schijten. Het zijn geen kleine eendjes en hun uitwerpselen verhouden zich tot hun omvang. Maar ach, een kniesoor die daar op let. Een jaar later waren er vier van die enorme eenden. De mannetjesexemplaren zijn groter dan mijn katten, die er dan ook bang voor zijn, en waar mijn katten hun uitwerpselen netjes begraven, flatsen deze eenden er lustig op los.
bergeend met jongen
  Toen ik een tijdje terug de heftige neuk-taferelen tussen twee van die eenden gadesloeg, waren mijn gevoelens behoorlijk gemengd. Gefascineerd door wat er gaande was - wat bij die dieren geen pretje lijkt, het vrouwtje verdrinkt er bijna bij - maar ook bezorgd over nog meer reuzeneenden in mijn tuin. Afgezien van hun uitwerpselen hebben ze ook al mijn frambozen en aardbeien opgegeten!
Vandaag zag ik het resultaat van de hevige vrijpartij. Bij deze een foto van de offspring op mijn loopbrug, het zijn er maar liefst 9! En ja, het ziet er lief uit, en moedereend lijkt niet zo groot, maar ...
Het zijn niet voor niets bergeenden en ze houden ook helemaal niet van water. Mijn eigen trouwe échte eendenpaartjes laten zich door hun nauwelijks meer zien!


Oktober 2008
Het was alweer drie jaar geleden dat we iets aan de buitenkant van onze boot deden. Ik durfde de ramen niet meer te lappen uit angst om wat ik tegen zou komen. Voorzichtig krabben in een stukje loshangende verf kan betekenen dat er een groot stuk hout verrot is. En hout is wat ons huis bij elkaar houdt.

 
Zeven jaar geleden is er heel veel hout vervangen, inclusief de balken waarop de hele opbouw, ons hele huis dus, steunt. Drie jaar geleden zijn er nog weer wat stukken vervangen. Het is een oude boot, de maat van de planken is niet gangbaar, ik zou eigenlijk nu al nieuw hout moeten gaan bestellen voor het komend voorjaar.


papegaaitjes Vocht, het weer, krimpen en uitzetten, de continue beweging, allemaal oorzaken van scheuren waardoor water tussen de planken kan komen en daarmee houtrot en lekkages. Deze keer bleek het duidelijk onze eigen schuld. Ik wist dat er een afvoer van het erkertje bij onze slaapkamer was verdwenen. Ik dacht, zwaartekracht, alles valt naar beneden. Maar juist op die plek zijn alle planken weggerot...

Meanwhile, ben ik er apetrots op waarschijnlijk een van de jarenlange lekkages gevonden én gerepareerd te hebben. Het heeft wat tijd nodig je eigen huis van binnen en buiten te leren kennen. Ik woon hier nu zeker 16 jaar, maar met de buitenkant houd ik me pas 7 jaar bezig. Ik zou graag op deze plek een nieuwe boot neerleggen, maar als we in de komende tijd mijn grootste ergernis kunnen verhelpen en het onderhoud zeker kunnen stellen, wil ik het graag zo houden!

December 2008

Er zijn nog geen fraaie wintertaferelen die we als kerstkaart kunnen gebruiken. Maar wel iets anders fraais. Ik stond de was in de droger te stoppen toen ik een oorverdovend gekwetter hoorde. Bleek de afgezaagde boom en de wilg erachter vol kleine papegaaitjes te zitten!
ingestort terras