HOME
BOEKEN
HUIS EN TUIN
VAKANTIE
VRIJE TIJD


7 juli 2008
Eerst de begrafenis van ome Ed. Precies twee weken later de begrafenis van T. Op één dag na weer twee weken later de 'begrafenis' van ons ouderlijk huis, althans, zo voelde dat, ook al waren onze ouders er op hun eigen verzoek bij aanwezig. Het huis hoefde nog niet helemaal ontruimd te worden. Het was, zoals broer R dat zo mooi noemde, een 'scharreldag'. Alles wat bleef staan, zou worden weggehaald door huisontruimers.
Het was triest om mama te zien zitten in haar onttakelde huis. De gekochte appeltaart gaf aanleiding tot tranen, omdat ze zelf niet meer kan bakken in haar bejaardenwoning. En natuurlijk is die van haar veel lekkerder. Sowieso is zo ongeveer alles waarin ze nog uitstekend functioneert, haar ontnomen. En papa, zo hoor ik, is alleen maar chagrijnig en ontevreden. Wat hebben ze het toch verschrikkelijk moeilijk.

 


Iedereen zou pa wel een schop tegen zijn achterwerk willen geven, maar ja, zoiets doe je niet. Wel wordt het in toenemende mate verbaal gedaan. Tot nu toe zonder resultaat. We staan machteloos.
Op de foto links het doorgeefluik, altijd gesloten want mama had daar haar uitgebreide assortiment tupperwaredeksels aanhangen. Wat een verrassing om daarachter haar geheime kunstschatten tegen te komen.
Broer M moest vaak lachen om wat hij tegenkwam bij het opruimen van het huis. Mama had geen enkel systeem maar wist in onze kindertijd wel altijd waar onze spullen rondslingerden.
Op de foto's ernaast: zo zitten ze er dan bij. Ma die altijd probeert de dingen van de zonnige kant te bekijken, maar tegenwoordig tegen een betonnen muur oploopt bij haar toch wel degelijk nog liefhebbende echtgenoot.


 

Toen zus T mama's oude krokodillenleren tas vond, werd mama weer even helemaal jong. Ook ik kreeg lang vergeten beelden voor ogen. Er was die tas, er waren prachtige pumps en er was een strakke rok met geplooide split achter.
Mama klemde de tas zo vast onder haar arm dat ik dacht dat ze hem nooit meer los zou laten.
Op de foto ernaast leest broer M voor uit een agenda die mama kennelijk een maand of 3 heeft gebruikt als dagboek. Er waren slechts twee regeltjes per dag beschikbaar. De dagen waren meestal druk en één keer gewoon. Volgens mij ook gewoon weer druk, rustige dagen zullen er nooit geweest zijn. De schaterlach is omdat M iets voorlas over broer W waar de politie aan te pas kwam. Ik dacht dat hij dat ter plekke verzon en vond dat om te schaterlachen. Het was niet verzonnen, nóg leuker!
Meer foto's op:
http://www.mijnalbum.nl/Album=TOTPAIR

17 juli 2008
Een indrukwekkend schouwspel gisteren aan de overkant: wel anderhalf uur lang stond er een haag van politieagenten helemaal van Zorgvlied tot aan de Rozenoordbrug om Gabrielle Cevat de laatste eer te bewijzen.
 

 
November 2008
Vandaag de laatste afscheidsbijeenkomst van het werk van Hans bijgewoond. Het begon met een afscheids-symposium. De foto links werd gebruikt voor de uit-nodiging daarvoor. Daarna was er nog een afscheid van de assistenten in Groningen. Vervolgens een intiem afscheid op de afdeling. Helaas was ik daar nu net niet bij. Gelukkig werd de daar vertoonde film op dvd gezet. Fantastisch! Zoiets wordt echt niet voor iedereen gemaakt. En ten slotte het officiële afscheid.
Het is hartverwarmend om te horen hoe veel hij voor veel mensen heeft betekend. Er is zelfs een patiënt hier aan huis langsgekomen om iets af te geven. Zo ontzettend veel blijken van erkentelijkheid dat je er stil van wordt. Een collega die niet bij het afscheid aanwezig kon zijn, stuurde ons een filmposter uit het noorden van Chili, zijn geboorteland.